Şu Sevgisiz Dünyada Melek Olmak İstedim

gözyaşlarım durmadı dün geceden beri akıyor damla damla düşüyor yüreğime yüreğim paramparça şimdi.. burkuldu ezildi ve çok acıyor... en çok neye üzülüyorum biliyor musun? en çok ne koyuyor bana.. söylemeyeceğim bunu.. bir buz olacak dudaklarımda her cümlen ve eriyecek yavaş yavaş... hiç söylemeyeceğim o beni eriten cümleyi... çünkü söylersem bitecek her zerrem şimdi susma vakti susmazsam eğer boğulacağım daha çok kanayacak yüreğim nisan laneti sürüyor yaşamımda hala senden kalan mı yoksa benden arta kalanlar mı bilmiyorum şu sevgisiz dünyada melek olmak istedim... olduğumu sandım..meğer rüyaymış meğer sahteymiş taktığım kanatlar... meğer oyuncakmış masallar ülkesi.. şimdi kanatlarımda yok nasıl uçacağız mutlulukların ülkesine... nasıl yazacağız masalımızı...