Hancı Bekler Yolcu Gider

durmadan geçiyor hayat sanki yorulmamış bir ırmak pili bitmeyen bir saat yaşadıklarımız ve sonrası hiçbiri durdurmaz yaşamı biz olunca havada uçan beyaz elbiseli hepsi kalacak geride bizden kalan miras gibi bir tas suyun akıp akmayacağını arkasından kimse bilemez han sakinleri boşuna bekler çünkü giden, dönmez geri giden yolcu, bekleyense hancı şimdiye kadar aksamadan işlemiştir bu sancı yolu gözleyen hancı olmuştur sonunda yolcu çıkarken yolculuğa alamayız hiçbir şey yanımıza ne bir pantolon ne de gömlek tümü kalır iki adım arkada saydamsızlaşır sanki mercek tek hükmü budur: her şey yalan, sadece ölüm gerçek.