Ben Hep Durdum

Önce öfken sardı bütün benliğimi Başkaca düşünemez oldum Acıttın, üzdün, kırdın Öfkelendin ya Ben hep şaşkınlıkla durdum Sonra hiç umursamadın beni Başkaca düşünemez oldum Görmedin, duymadın Farkına varmadın ya Ben hep öfkeyle durdum Birden dost sayıp kendini Kapıma uzandın boylu boyunca Korudun, sakladın beni Kolladın ya Ben hep şefkatle durdum Yüreğime bir doluştu o Kendimi bıraktım artık sana Kollarımdasın dedin ya Gözlerindeki aşkla Ben coştum, coştum, coştum Yok artık ne öfke Ne dostluk ne de aşk Şimdi sen yeni sahillere Uçtun Beni hep aynı iç çekişle bırakarak