Ansızın

mutlu çığlıklarla kanat çırpan özgür bir martıydım rüzgarda; elleri üşümüş ama kalbi sımsıcak dalgalar ürkerdi çın çın kahkahamdan tek sanaydı bütün acizliğim bir sana boyun eğmişti asi kalbim nasıl teslim oluyorsa doğa hazana öyle teslim olmuştu sana yüreğim gökler ağlarken bir kasım sabahı sensizlik açtı güz bahçelerinde renkler soldu,sesler sustu ansızın o an anladım ki;sen gidiyorsun... karardı denizler,gökler yok oldu sessiz gölgeler indi sahillere yapraklar sarardı,çiçekler soldu sonbahara karıştı sensizliğin kokusu bölündüm;şaşkın ortada kaldım ümitlerim toz duman,yagmalandı duygularım günahımdın;gecelerce içimde sakladığım meğer affedilmez hata imiş aşk diye inandığım