Geç Kalmış Çığlık

hatalar art arda birbirini kovalar yenilirsin tükenir yürek yine dinmez acılar üstünden geçer kıran mevsimi dayanmaz filizlerin bu son ayaza güneşsiz bir gök altında yaşamaktır düşen senin payına... ne ateşi körükleyen rüzgar ne yüzüne çarpan yağmur değil sevdanın altında ezilen gururundur aslında artık sevdan vurur kendi kendini ömründür yanan yarin avuçlarında en buğulu anını yaşar gözlerin gözyaşına gizlediğin son mavi sabahtır şimdi... her gün biraz daha susarsın gizli bir matem gibi büyür sessizlik ölü kuşlar uçuşur gönül kıyılarında gözyaşını tesbih yapsan da sabırlarına geri dönmez sevda kuşları geç kalmışların hazin çığlıklarına...