Hasretler Ayrılıkla Başlar

ansızın kırılıverir sıkı sıkı tutunduğun dallar ayrılır birbirine kenetlenmiş yürekler dışarda kar yağar,gözünde yağmur bir rüzgar gibi eser ayrılık yeli içinde yarını olmayan bir zaman ağlar... vuslat hiç gelmez söner ışığın gözlerine acı bir karanlık düşer için için kaplar tüm benliğini solar içinde filizlenen umutlar gönlünde yarını olmayan bir mevsim eksik bir bahar başlar... medet umduğun kuşlar çoktan kaybolur gider ufuktan akşam kızıllığından silinir yüzün hüzünle kucaklar seni kederli rüzgar aldığını vermez olur bir zamanlar dost bildiğin dalgalar... gidenler bilmez kalanın içindekini bilmez çekmeye razı olduğunu tüm kaprislerini boyun eğersin zincire vursada seni zamansız küllenr yanan ateşin vazgeçersin düşlerinden yüreğin susar artık gücün yoktur dünlere dönecek kadar...