Paramparça

ikimizi de yaralamıştı hayat birimiz isyanın mısralarına vurgun birimiz yuvasından ayrı gurbet kuşu kırılmıştık paramparça olmuştuk sen bana ben sana yapışıyorduk eksik parçaları birbirimizle tamamlıyorduk umutsuz yarınları maviye boyuyorduk... dalgalanan denize hasretiz şu an ve alev alev tırmanışlara oysa; o yollardan birlikte geçmiştik el ele yürek yüreğe sessizce sabrımızın gözyaşlarını istiridyelerin kabuğuna gizlemiştik... paramparça bir aşktı yaşadığımız mutluluğun olmadığını ikimiz de iyi biliyorduk yalnız çaba ve terkediliş vardı yalnızlar rıhtımıydı kıyılarımız yüzümüzde maskemiz umutsuzluğumuzdu birbirimizden sakladığımız... ikimiz de paramparçayız şu an her şey aslına geri dönmekte dayanamadık acıya beceremedik sevmeyi birbirimizi terkettik kaçarcasına tutkunun böylesi aşkın böylesi şimdi terkedilmiş virane gibi darmadağın paramparça ayaklar altında...