Sen Kokuyor

beklediğim ilk liman burası ve kaçırdığım ilk gemi sen oldun senden sonra alışkanlık edindim sevemez duyamaz ve göremez oldum... sen kokuyor caddeler sen kokuyor gökyüzü sen kokuyor deniz... kaçıp gitmeliyim bu şehirden her yerde hatıraların kalmış her yerde gözlerin var boğazıma düğümleniyor sözlerin konuşamıyor, düşünemiyorum bu benim sevdiğim istanbul değil bu benim baharım değil... sen kokuyor odam sen kokuyor yıldızlar sen kokuyor tenim... gitmeliyim bir gece terketmeliyim bu şehri ardıma bakmadan bir tren garında ya da bir hava limanında bulmalıyım kendimi odamdan, yastığımdan ayırmalıyım kokunu... sen kokuyor gece sen kokuyor mevsimler sen kokuyor yağmur... çok yoruldum çok ıslandım yüreğime dökülmeyen gözyaşı kalmadı çok aradım hayalinin olmadığın bir köşe kokunu duymadığım bir yer sensiz bir istanbul bulamadım... sen kokuyor ellerim sen kokuyor sözlerim biliyorum sen duymuyorsun ama yüreğim en çok sen kokuyor...