Sonbaharımsın Artık

içime doluyor bir elveda sızısı üstüme devriliyor bu kör karanlık gözlerim sırılsıklam geldiğim bu şehirde özlemlerim yarım kaldı düşlerim kırık hangi kıyıya vurduysa dalgalarım yenilmişim,kaybetmişim acılar tanık... senindi yarım kalan bütün şiirlerim şafak sancısıydın gecelerimde şimdi sabahın alacası tükendi yeşil bir dal kırıldı içimde baharı seninle kucaklardı yüreğim sararan gençliğimin sonbaharısın artık... şimdi mevsim hüzün aylardan pişmalık içim ürperiyor bozkır ayazlarında denizler çekildi derya kurudu artık kesildi martıların çığlıkları duygularıma gem vurdum yüreğime demir parmaklık giremezsin kalbimin sokaklarına artık... bundan böyle hiçbir şehir mekan hiçbir yürek yar değil bana yalnız bırakmaz oldu beni yalnızlık rüzgarına yenik düştü uçurtmalarım içime gömdüm bütün depremlerimi "dalıp dalıp maziye gitmelerimsin artık"...