Ey

Ey sükûtu gönlüme öldürücü gâm veren Ey bûse hasretime ağu dolu câm veren Görmediğim cemâlin neden gülmez bir kere Ey sevdâ ülkesine şiddetle nizâm veren Ah ü efgân ile ben halimi arz ederim Olursun işitmeyip, aşık diye nâm veren Gözümden akan yaşlar erguvâne dönüştü Yoktur bu feryadıma şefkatle hitâm veren Her gonca güle döner ve solar hazân demi Senin aşkın yüzünden bulunmaz selâm veren Gezdiğim her bahçede çiçekler mâtem tutar Görüp yalnızlığımı, derler " yok ilhâm veren" Yanmasa cümle uşşak sönmezdi nâr-ı cehîym Dolardı bu ateşe, uşşâka harâm veren Kâr etmez yalvarmalar, diz çökmeler, ölmeler Ey sabah va'd ederek, zifirî akşâm veren Gelsem bir gün kapına, ölüm bana gelmeden Vermez misin ömrünü hep Elif ve Lâm veren 2 Mayıs 2003