Firkat

_ dostlardan ayrılış / bu gün ceviz ağacının köşesinden doğan gün bil ki tan vakti kadar kısa ve güzel ömrün belki de bu gün seninle geçen son günüm _dahası / bil ki bir yürek çarpıntısı kadar uzun ömrüm bende senin gibi topraktan geldim ve kovanda bağlanmadan çenem sana çok / daha da çok özlem içimde demeliyim vakit geldi artık dalımda oldum günbegün bende toprağa dönmekteyim son gün / tamda ıhlamur ağacından kurban olunası nenemin sahurda açtıkları gibi enfes kokarak batan gün son nefesimsin _ vuslat gönderene / yağ lambası kadar isli ve titrek terekte bağların çözüldü baştan ve sondan karardı bak ortalık son kürekte verilen helallikle bir şişe su kadar ham toprakta çabucak süzüldün dahası yapamadıklarınla hüzne doymuş gün ne kadar çabuk doğdun ve bittin _hep sorardın ya nedir diye / firkat böyle bir şey işte Musa'm o kocaman yiğit yüreğinde küçücük bir çarpıntıyla evvel ki gün kaybettiğim kardeşim