Yürümek

"ne fark eder ha ceviz ağacı ya da hurma her yerin rengi farklı farklı hüzün var simalarda ancak her tende gözyaşı aynı manada" toprak sana diken ve çalı verirken ödülündür diye bastığın yerleri kanatan ardından şefkat dolu bir çift avuçla yaralarını otayan sığırcığın kanadından sevecen dünyaya bakıp her dağın ardına merakla bakarak yürümek yırta yırta sessizce gelip topraktan derin bir feryatla sonra seslenmeden gittiğin bu yollarda yalabık serçelerle bezeli selvinin gölgesinde uyuyup farkında olmadan doğduğun yeniden doğacağın yerleri unutmadan yürümek dik dik bazen yüksekte tutulup kollarda fırtınanı tüketsen de bazen heybetle yürüdüğün bu yollarda döktüğün alın terini kendine siper ederek emeğinin hakkını kimseye bırakmadan emanet çenen bağlansa da kovanda doğru bildiğini diyerek yürümek saf saf kendini ateşten sanmadan / kanmadan / kandırılmadan yürekten dönüp ardına bakmadan bir kartal edasıyla dostlara vefa ile vefalı dostlarla tan vakti kadar bir görünüp ufukta belli belirsiz ışıyıp kaybolduğun zamanda yürümek bilerek acele adımlarla tada tada doya doya içine sine sine gönlünce yürümek