Sorma Bana

Hasret gecelerde dilimde duam oldun. Dön istedim de. Özledin mi diye sorma bana. Şimdi döndün diye, Sever miyim seni eskisi gibi yine, Sorma Bana! Gittiğin gün acılarla bıraktığın yüreğe merhem oldu mu kimse. Sorma bana! Hiç kimsesizdim, Herkeslerin bildiği kimsesizliğimi sorma bana! Gittiğin gün hem hür, hem mahkum kaldım. Azat olmuş kuşun şaşkınlığındaydım. Beni kafese koyana mı? Kapağımı açana mı? Kızmalıydım, hiç anlamadığım hayatla yalnız savaştım. Şimdi teslim olur muyum sorma bana! Şimdi sana, Kaç zamandır hangi göğü aydınlattığını. Kimsesizliğimin hesabını, sormaz mı bu can. Pembe kutularda getirsen de sevdayı, Yine yıldız olsan göğümde Yine katmer, katmer açsan da göğsümde. Sevdiğimi söylemem sana, Geçmiş yılların acıları dudaklarıma mühür. Yarim bunun adı gurur. Hayallerini tükettiğin canı, Şahitsiz suçunun cezasını ödeyen beni düşün. Bu gün seni affeder miyim sorma bana, Ya karşında tutulur konuşamaz olurum. Dilime düğümler atar kalbim. Birden içimde bulurum seni, Ya sana büyük sevdalar büyüten yüreğime, Eklediğin acılar dile gelir. Dilimden birkaç köz, söz düşer yüreğine, Bilmem seni affeder miyim Sorma bana!