Bir Kadın

Belli belirsiz ağlardı, Kocaman yüreği, Bilinmeyene gebeydi.... Geride kalan görkemli, tarihinin izleri, Hatırlatınca kendini... Gece rengi gözlerine, Yarım perde indiğini... Görebilenler anlardı... Nasıl da hüzünlenirdi, Eğreti gülüşlerinin çizgisi.... Çok uzaklara dalıp da, ... 'ordaymış' gibi yaparken, Bakışlarına değenler hissederdi..., kırılgan, Kadının hazinesini... Bir nazar alabilmeye umutsuz çırpınırlardı..... Oysa, kadın inzivada... Göç etmiş sevdalarına....uzaklaşan yıllarına... Gözleriyle yas tutardı...... Ağlamazdı da üstelik.....asla.... 'kimin kadını? acaba' Sorardı meraklıları.... Gülümserdi acı...acı... Aldırmazdı...duymazdı... Arada bir bozduğunda, Gönüllü inzivasını... Ahenkli adımlarıyla, İnlerdi yollar bastığı..... Yollara şiir yazardı.... Okuyanlar şiirini, Kaldırdığı başını... Eldeğirmeden okşardı....