Ben Bilmem

Kendi düşlerimin hırçın düşüşlerinde Gözleri aşkla bağlanan kurbanken ben, Dış sesleri susturup, Beni öldüren her şeyi kalbimin sesinde büyüttüm. Bilmem, olgunlaşabildin mi? Mantık her gün yüzlerce tokat indirirken yüzüme Yazdığı senaryoları okumayan, Üzerinden geçmeye değer bulmayan, Bildiğim bütün harfleri birleştirip, Kötü kaderler yaratan hayatın Nefes alan cesediydim… Görevini kötüye kullanan bir polisin Kelepçeleri duruyordu bileklerimde. İki yakamı bir araya getirmeyen hayat Ellerimi nihayet kavuşturmuştu birbirine. Bilmem, uzaklaşan ellerinin intikamını Ellerimle alabildim mi? Z / a m a n; Üstümü ört… Yaralarım kanıyor. H a / y a t; Dilini çıkart, Nefesim üzerine damlıyor… Bilmem, o karmaşada Bir umutta sen çalabildin mi? Ruhum sancılarıyla sevişmeden önceydi Üç ortalı defterimin sayfalarını kanatırcasına Aşka haykırışlarım. Bilmem, sesini duyabildin mi? Bitmiş hikâyelerimin yalan kahramanlarının üzerinden Kaç şiir geçtim Kırılmış kalem uçlarımı hayallerimle biledim Ucu keskin giyotinlermiş kelimelerim Bütün anılarımı yırttı Bilemedim… Bilmem, Bir yaprakta sen kopartabildin mi? Donup sarkıyor buz kristalleri gibi ahım avlulardan Duman değil, su çekiyorum marpucumun ucundan Şarta bağladın, olumsuzluk kipini Günah bellemişken sözlerini, Aynı kelimelerle hayata akıyorum şimdi. Bilmem, -mişli geçmiş zamanda kullanıp Canını yakabildim mi? Hep 'sevmiyor'larına denk geldiğim Papatyalar eksilmiş hazandan Kalbim atmıyor artık, Ne farkım var şimdi, nefes alan bir et yığınından Ruhumu geri almış yaradan Bilmem, bunca zamandır sana taptığım için O'nu sinirlendirdim mi? Bilmem, Aşkla Lanetlendim mi?