Mavi Kadının Son/baharı

Son can kırıklarıydı ömrümü deşip, Koyu kızıl kanımla yüzleşip Yüreğimden parça parça kopan... Yokluğun, Sonbaharıydı hayallerimin Dudaklarından bir buse daha çalamadan, Vedana yenildim. Bir kez daha mağlubum bu aşktan Payıma düşen koca bir yalnızlıksa olsa da, Seni tanıdığıma sevindim... Gitme diye bağırdı ardından düşlerim - Hiç mi duymadın? Üç kuruşluk hayalim vardı oysa seninle Dünyanın ahval telaşlarına nispeten Bir içten selamı baş belası vedaya sattın Paran yetişmedi, Beni de rehin bıraktın... Söyle, Dönmen için, Gözyaşlarıma kaç şiir daha dizeceğim? Bunca sözün seni bana geri döndüreceğini Bu saatten sonra nereden bileceğim?