Yalnızlığa Şiirler-1

Kapıyı çaldı sonbahar. Güneş saklambaç oynuyor bulutlarla Ellerimde portakal kokusu, Mumumda yalnızlık tortusu, Bir kaç gün sonra yılbaşı yortusu… Sen hala yoksun, Ve bende, Hiç gelmeyeceksin korkusu… Kış yalnızlardan sakınır güneşini, Üşüyorum… Kim saracak gözleriyle beni? Kim ısıtacak sıcacık nefesiyle içimi? Kim doldurabilir, Onca boşluğun ardından yerini? Deniz minareleri kulağımda, Sepetimde çam kozalakları, Dudaklarımda kısık kısık melankoli Şehrin yüzyıllık kaldırımlarında Yaşanmışlıklarıma basıp geçiyorum, Anılarımla aram bugünlerde limoni… Bir soba ateşi, Bir kömürün közü, Hatta güneş bile Bir yanış hikâyesi demek aşığa… Bir ateş ki, Ham kömürü kırmızıya çeviriyor, Yanan kırmızı kalbi siyaha… Kalbimde bıraktığın, Enkazlarla oyalanıyorum hala