Yalnızlığa Şiirler 4
E Elif Sezgin
0
Altın Yaprak
Bahanem kalmadı
Teslim oluyorum yokluğuna
Ne ayakta
Ne hayatta kalmaya yetecek mecal var
Müebbet susuşlarımda...
Bir asfaltmışım gibi yılların izi geçerken üzerimden
Dokunduğum her ten ile
Seni çoğaltacağım terimden
Seninle yenilenecek hücrelerim,
Yine sana ağlarken sebeplerim
Dudakların hala duruyor bardaklarımda
Öpüşüyor her gün yalanların gerçeklerle
Kokun yol bulmasın diye kendine
Nefes almıyor ev...
Aynaların aksinde yüzün yok
Hüzün saydam...
Işık oyunlarında,
Senin yansıman...
Ruhumla uğraşmaktan vazgeçmiyor hayat
bari sen daha fazla basma damarıma
Batırma hançeri biraz daha,
Ötesi kalp,
Derimi çoktan sıyırıp geçti bileyli intikam,
Güç yükleme bileğe...
Zarar verme senden başka hiç bir şeyi olmayan
Etten yüreğe...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş