Yalnızlığa Şiirler 5(son)
E Elif Sezgin
0
Altın Yaprak
Boydan boya yırtılan kalp zarımı
Ucu paslı iğnelerle teyelledim
Her hatayı yamalı urbalar gibi üzerime uydururken
Sende ki günahları aşk bildim
Menzilim puslu artık yolunda
Gözlerimi aşkın kör tanrısına emanet ettim
Aşk kalibre hesabı olmaksızın parçalarmış ömrü
Göremedim…
Şeytan oynaşmalarının
Kan kokulu bedelleri inliyor duvarlarında
Ben hep aynı gölge oyunlarına kendimi çivilerken,
Sen pandomimlerle anlatmışsın
Vazgeçişlerini
Aşk yüzsüz misafirmiş
Geleceğini de sırtlarmış giderken
Geçmişten çaldıkları yetmezmiş gibi
Bilemedim…
Payıma düşen
Yazık sevdamızdan kalma
Gözyaşlarımın saklandığı
Peçete artıkları…
Yine de sorsan,
Her gece yaktığım resimlerinin
Tütsülü kokusundan çektiğim nefestir ciğerlerimin
Son hakkı
Hayallerle süslediğim ertelemeydin yalnızlığıma
Yüreğine verdiğim her beyhude ızdırabı gecelerime haram,
Seninle nefes aldığım her anıyı
Helal edesin…
Kendimden çok sevmişim seni
Ahmaklık işte,
Affedersin
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş