Yalnızlığa Şiirler 5(son)

E Elif Sezgin
0 Altın Yaprak
Boydan boya yırtılan kalp zarımı Ucu paslı iğnelerle teyelledim Her hatayı yamalı urbalar gibi üzerime uydururken Sende ki günahları aşk bildim Menzilim puslu artık yolunda Gözlerimi aşkın kör tanrısına emanet ettim Aşk kalibre hesabı olmaksızın parçalarmış ömrü Göremedim… Şeytan oynaşmalarının Kan kokulu bedelleri inliyor duvarlarında Ben hep aynı gölge oyunlarına kendimi çivilerken, Sen pandomimlerle anlatmışsın Vazgeçişlerini Aşk yüzsüz misafirmiş Geleceğini de sırtlarmış giderken Geçmişten çaldıkları yetmezmiş gibi Bilemedim… Payıma düşen Yazık sevdamızdan kalma Gözyaşlarımın saklandığı Peçete artıkları… Yine de sorsan, Her gece yaktığım resimlerinin Tütsülü kokusundan çektiğim nefestir ciğerlerimin Son hakkı Hayallerle süslediğim ertelemeydin yalnızlığıma Yüreğine verdiğim her beyhude ızdırabı gecelerime haram, Seninle nefes aldığım her anıyı Helal edesin… Kendimden çok sevmişim seni Ahmaklık işte, Affedersin

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.