شمارهٔ ۱۰
ا امامی هروی
0
Altın Yaprak
آن شنیدی که خار در گلزار
گل خوشبوی را برادر خواند
راست می گفت لیکن از پی خار
هیچ دانا درخت گل ننشاند
بلکه دانا چو گلبنی پرورد
چون بر اندام اولیا افشاند
ای امامی بگل نگردد خار
چشم ادراکت از چه خیره بماند
گل بی خار کس نکشت و نرست
هیچکس هیچ جا ندید و نخواند
بوی گل گل به لطف یار دهد
بلبلی را که دل ز خار بماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş