Aşk Silahsız Bırakır Adamı

Ömrün nihayetine şafak sayarken yüreğim Hiç beklenmedik bir anda, Sol yanımdan baskın yedim. Serseri bir mermiydi sanki gözlerin. Geldin, Göğsümün sol yanını deldin Ve içimde bir yerleri Bir gülüşünle Sorgusuz sualsiz ateşe verdin. Böyle başladı hikâyemiz Eylüle bahar düşürdün sen İçimde kalmadı, bir kuru dal Adın filizlendi yüreğimde Dudaklarımsa inadına lal. Sadece aynalar bildi Seni sevdiğimi, Özlediğimi, Sensizliğimi. Olurda düşlerim dokunur Ellerini, avuçlarımda,kirletirim diye korktum. Bu yüzden Kendimden bile sakladım seni Baskın yediğim o günden beri İlk kez bu kadar acıyor içim İnan bana Henüz yokluğuna dayanacak güçte değilim İçimde hala sıcacık Ve adın dudaklarıma her dokunuşunda Hala göğsümü yırtarcasına, Hırçın duruyor sevdan. Bu baskın senindi Yüreğimi ardında harap bırakıp Çekip gitmekte sana yakışır ancak Boş ver adına yazılmış şiirleri Her iki kelimeden, Bir mısra oluyor nasıl olsa… Ama BİZ'den Sen eksilirse Nasıl bir AŞK mısrası kalır ki elde? Yıkık,dökük? Sana gitme diyemem Ama giderken içindeki beni kirletme ne olur Sen benim içimde masmavi bir gökyüzüydün Ve ben senin göğsünü Siyahı dokunur diye Hiç geceyle kirletmedim.. Ama artık seni özlemekten yoruldum Saymıyorum sensiz geçen günleri Yokluğuna gömdüm gözlerini Adına söylediğim bütün şarkılar Bugün sayende tükendi. Anladım ki Bir çift gözün bakışlarıyla vurulurken Aşk silahsız bırakırmış adamı. Yenildim.