Aşk Mevsimsiz Akıyor Üstümden

aşk, mevsimsiz yağmurlar gibi akıyor üstümden aykırı yalnızlıklarımın davetsiz konuğu, rüzgârsız gecelerimin bahar kokusu acılarım birikirken su damlalarında adanmış ömrümün dağlarda silahsız kalmasının bir nedeni olmalı alaca karanlık adreslerde bir yitik kuşağım sevgili ağıtlar yakıyorsam poyrazların önünde savrulup aklım bir çiy damlası gibi buharlaşıyorsa gözlerinin güneşinde aşk mevsimsiz yağmurlar gibi yağdığı içindir acemi gönlüme akşamlarımın hüzün kokmasının bir nedeni olmalı ardına düştüğüm özgürlük türkülerinden çıkıp gelen sesin aralıksız yağan yağmurların ardından açan bir bahar güneşi gibi aydınlatıyor hayatımın karanlıkta kalan yanlarını açtığım her kapıda yitik bir türkü gibi çıkıyor karşıma alfabesinde bütün hayatımın resmini taşıyan gözlerin