Yağmur Sen Kokuyor

Yine yağmur yağıyor bu şehre Yokluğun gibi düşüyor her damla sokaklara. Yine sen kokuyor her yer baştanbaşa. Yağmur yüzüme vuruyor, yüzüm hüzne. Islandıkça seni düşlüyordum. Seni düşündükçe Seninle ıslanıyorum. Yağmur yağıyor bu şehre Bütün camlar buğulu Buğulanmış camlara Yazıl-a-mayan adın olmasa aklımdan geçen Bu kadar sen kokmazdı belki de her damla. Yağmur yağıyor bu şehre Şehir sen kokuyor yine Her damlada alev alıyor özlemin tenimde Yine yangınlar başladı içimde Bak suda yanıyormuş işte. Gönderdiğim güllerle çekilmiş Bana gülümseyen resmin geçiyor elime Yağmur diniyor, Sen başlıyorsun gecenin en çekilmez saatlerinde Sağnak sağnak gözlerimde. Ah be Bitanesi! Yokluğuna ettiğim küfürleri, Bir bir ipe dizdiğim isyan cümlelerini, Sen bilmiyorsun, bilmede zaten Oysa bilsen, Çökünce gözlerime gözlerinin hasreti Nasılda yakıp, Yıkasım geliyor bu küçük kasvetli şehri Yağmur yağıyor bu şehre Yıldızlar uykuda. Sende uykudasın. Yağmur yağıyor bu şehre Yağmur sen kokuyor yine Yine sen kokuyorsun bu şehirde işte.