Gelemezsin ki..!

dağlara bayır yaptım taşları ve üzerinde kahve rengi saç örgüleri en uzak hududa diktim yalnızlığı toprağında eşelenmemiş bir hayatın ömür gölgesi yarıya inmiş bayrağını çektim yüreğimin artık asuman’ın eteğinde bir pileyim sıcağını hissettim sabahın lacivert uykusundan uyanma telaşındayken , gülüşü mahmurhane kaçağı gibi sonra da yüzünü yıkadım dişlerindeki siyah hayâl kırıklıklarını fırçalayıp , beyazla cilaladım eski bir meslek gibi emekliliği gelmişti gecenin saçlarını ikiye bölüp fermuarını çektim en son dudakların gün güne akmaya hazırdır beden meftun bir müptelalığa sarılır valizini alan kalemimi tutamıyorum artık yolunda eşkiya kareler ve resimsiz bir albümün kapağındaki bekleyişler s e n . . şehrimin adı nefesimin can duvarı camsız evimin balkon sefasında soluklanma zamanı hadi sende gel bir bardak açık çay’ın sohbetine bağışlıyorum eskilerimi yarınlarım ben gibi hep " g i z e m l i " birazdan bir şiir daha tecelli bulacak kalemimin ucunda s a n a