Mahlası Gece Güneşi‏

Ne başını okşayabildim Ne de dolu dolu bakabildim anatomisine Şevkin çimdikleri battı her seferinde gözlere Kıyılarına yanaşan isli akşamlar ele verdi betimlemelerini Husufun ufkunda talaz gösteri Sedefin ısmarlama günlere bıraktığı sönmez nûrû Bir kez daha yanaştırır gizemi Kırmızı sarılıp Sarı öper Ve sonra da karanlığın göğsüne yayılır nefs Sırça bir izzet_i ikram karşısında eğilir şeb . . . Bir kibrit çöpü tutuştururken gövdesindeki yangını Barut kokusu çalar demirden kapısını Bünyesindeki tüm gözenekleri fetheder alaz Dibinde külden halılar Bazen renkli bir abajurun perde arkasında saklansa bile Bakışından ele verir kendini gece güneşi Külfet bitti , Şimdi mükâfat zamanı . . . Sahi ! Bayağı da yakıştı , kırk yıllık gaz lambasının mahlası Öyle değil mi?