Şehir..!

Şehir büyük . . . Bir ucu seni tutuyorken elinde Diğer ucu sarıp sarmalar saatleri Geri adımı olmayan sınırlarına dikilir dilek ağacının kökleri Büyüdükçe dallarına asılır huzur salıncağı Sıramızı bekleriz Sonra da gölgesinde dinlenmeye çekeriz ruhumuzu Şehrin geceleri ıssız . . . Gökyüzü kayan yıldızlarını toplarken günün üzerinden Deniz mavilerini bırakır kahve kokulu kıyılarına Kayalıkların üzerinden düşen gece örter çıplaklıkları Kurşûni renkler sarar ayın etrafını Yer gök hazırdır uyanmaya Uyandırmaya Şehir Telaşlı . . . Çemberinde sakladığı beden ödünç Dudağında can bulan nefes borçtur Bir anne gibi sahiplenir sevgiyi Şehir bembeyaz . . . Omuzlarını dik tutacak İki yakasını bir araya getirecek bu kent Çimler papatyalarla karışır adımlarımıza Ben saflığı giyinmiş sen asaleti takmışsın göksüne Kehanetin yalız yüzüne açılır karanlığımız Şehir mutlu . . . Avuçlarında sıkıca tuttuğu bir umudun daha , Güvercin kanadında kavuşur emanetçisine Damlaya damlaya hayat oluruz Teşekkürler İstanbul , Söz ! Bir bardak çayını içmeye geliriz , zamanı geldiğinde