Kumsal

Kumsalda oturmuş bir kaya üstüne İçi efkâr basan bir adam, İçiyor denizi yudum yudum, Az ötede başka bir kıvılcım Meze oluyor bira kutularına… Gün batıyor kızıl kızıl gözlerinden, Bütün kara parçaları çekiliyor Ayaklarından. Az ötede bir sabahın Bir işkembe çorbası ısmarlama telaşı, Dokunuyor adama sarhoş bir nara, Rüzgâr eserse üşüyor Yağmur yağarsa kalkacak Bu limandan… Yalnız dibine batmaktan rezilliğin, Boğuluyor yeşil gözlerinde, Kıyıda bir gemi, Can simidi atmaktan muzdarip, Az ötede soğuk bir savaş, Barış çağrısı eritiyor yakamozları. Şu zamana durmak ki en zor iş, Ancak bir aşk olacak bu limanda… Birazdan atacak kendini Beyaz önlüklü bahriyeler, Bir intihar hissi boğacak Bu şehrin en güzel şamatasını, Tüm cinayetlerin parmak izleri firar, Yok olur gibi antik eşyalar. Gömülüyor suya bütün gramofonlar, Ta dibinde denizin Bir ayrılık senfonisi çalınıyor, Işık yok tüm bestekârlar Ağma olmuş yeryüzüne. Kör, sağır ve dilsiz ne varsa, Her şey yenilmekte pirana sürülerince, Az ötede balıkçılar İki okka acı çekiyor Evine götürebilmek için… Bense hala kumsalda, Olmayacak düşler peşinde perişan, Az ötemde bir duman, Renk veriyorum bulutlara… 23:13 23.11.09 P.tesi