Sözün Bittiği Yer

Sözün bittiği yerde, Bir merhabalaşma evresindeyim. Yine çat kapı eşiğinden, Sıcak sıcak girdin içeri… Perdeleri kapatmıştım oysa Dumandan kaybolabilmek için. Her araladığım da, Güneşle beraber parlıyorsun ya sen… Belli ki duyulmaz seslerim Öksürükten başka, İyi mi sen yine ince parmaklarınla, Yine sar sigaramı İstanbul afyonundan... İçimde bir ağustos cemresi, Baharın geç geleceğini gördük yine, O zaman, Sus ve sadece dinle bu şehri, İşittiğin yalın bir aşk olsun, Bir aşk ki ayrılığa zemheri, Elveda ya ayaz yine… Sormuyorum, sesim soğuk gelir sana, Sual sunarken üşüyebilir dudaklarım, Tüm yalnızlıklarımı, Yırtıp atamam sen gibi. Kendimle baş başa kalamam ben, Sen ruhunla barış kontratlarını, Benim mürekkebimle imzaladın ya, O yüzden tükendi renklerim. Bu yüzden ödünç veremem Kan pıhtılarımı Karşılığı acil servis olsa da… Şimdi ister istemez, Yalnız olmasam da, İçimde bir bedevi kırlangıcın, Kanatlarını taşıyorum, Ansızın konabilirim omzuna. Başkasına söz verme, Kanatlarımı bırakmışken dudaklarına… 23.58 24.11.09 Salı