Sensiz

Sen hiç uçsuz bucaksız bir boşluğa düştün mü? Tutunacak bir dal bulduğunda deli gibi sarıldın mı? Yaşamın kıyısından döndüğün oldu mu hiç? Veya yaşamın seni terk ettiğinde arkana hiç baktın mı? Bir umut oldun geriye dönen senelerime İsmin gibi baharı getirdin sonbahar yapraklarıma Sen yettin tüm kâinata bir teselli olmaya Üzerime gelen kurşunları erittin ışığınla Bitti zannederken bu kuşku niye? Tamam derken nedir içindeki isyan? Sebebim olmuşken ab-ı hayatta bir nisyan Biçilmişken hayat kaftanım, yırtmak niye? Gel ve bitir uykusuz tüm gecelerimi Gel de durdur içimdeki firari hasreti Açar mısın gönlünü bir deliye Virane olmuş bir serseriye Aşkınla nâr olmuş bir divaneye Çok mu derbederim bilmem Ama sensiz ben işte böyle...