Korkusuzlar Treni
E Emrah Bora
0
Altın Yaprak
Korkusuzlar trenindeyim.
Vagonlar boş ve ölümsüz.
Serden geçen rüyalar ve boş hayaller,
Sebebi bulunmayan yaşam,
Ve ani fren,
Sonudur yaşamın umarsız yolculuğunda.
Hiç, birşey değildir sonu olmayan hülya boyunda.
Karanlık ve sonuçsuz buhranlar daraltır adımları
Ve sona giden her yolculuk
Olur bir yaşam sanatı.
Hilesidir ölümün intihar maceraları,
Tutarsız kinayeler zenginleştir sonun anlamını
Tüm yüzler düşer, çirkin anlamını derinleştirircesine
Korkuya gark olur yıldırımın düşmesi,
Fakat kimse fark edemez içindeki yıkılan enkazları.
Bıçak kemiğe dayanır fakat kesemez.
Duyulan acı olur bıçağın kemiğe dayandığı saatin tespiti.
Her insanın hikayesi farklıdır,
Fakat hiçbir hikayede başrol kişinin kendisi olmaz.
"Ben" olabilme korkusu vardır insanda.
Benliğinden ötedir yaşam
Ve dipsiz kuyuda boynuna sarıldığı yılanlar olur kahramanın ta kendileri.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş