Gece, Aşk ve Şiir

I geceye yazılmış nöbetim dönüşü yağmurlara ayarlı özlemler biriktiriyorum düşler de sonlanacak madenci lambası gibi öylesine gökte ay kanamalı hasta gece kesin sabaha çıkmayacak II kuş seslerinin içinden geçiyor kamburu önünde bir bahar duruşu çağla erik aşkın belli ki çok can yakacak taş kolyeler yaptım boynuma hüznün yedi renginden büyürken şarkıların alevinde gölgeleri çokgen aşk III sadık metresim şiirle sevişiriz yerli yersiz parmakları çan çiçeği çocuklarımız doğacak aynalarda sürse de hükmüm gel zaman git zaman yüzümde buruştu zaman bu yazgıyı kim bozacak