Aşk-ı Zefir

Yollarını gözler oldum ismin ise ezber Sensizlik bir sel gibi ezer beni geçer Umutlarim bir kuş gibi hayallere göçer Teselliler hep aynı buda gelir geçer Anlamazdım önceleri yaşadım ve tattım Geceleri kabuslarla uykulardan kalktım Hayalleri rafa koydum gerçekleri aldım Ben bu derde nasıl düştüm inan anlamadım Defterimde adın kalbimdeyse aşkın var Yollarina düştüm kaldım her düşense kalkar Ellerimden tut ve kaldır gözlerimde yaşlar Yağan yağmur durmaz oynar kalbimdeki taşlar! Bir gülüşün gündem oldu aldı beni benden Adın kaldı silemedim ben seni kaderden Toprak oldu kalbim sen içinde kardelen Karlar yağdı çıktı aşkın bu soğuk bedenden Gözlerine baktığım an dünya dönmez durur Gönlüm ateşinle durmaz ard arda vurur Kurur güller ardından hayallerim son bulur Umutlarım yarına seni görmek olur Anlatmayı çok isterdim kalbi halim sana Dinlemeyi çok isterdim sesin umut bana Ellerini ver ve dinle son sözüm bu sana Seni seviyorum dünya şahit olsun buna...