Edalı Bir Kız...

-Edalı bir kız: "sadece seviyorum" dedi... Akşam kanıyordu; yağmur damlası gibi Oysa ben, Kuşatılmış bulutlar gibiydim / bilmiyordum! Hayatın o ıslak kılıfını... ( sevmek öteden beri aynıydı ; en güvensiz anında bile sevdiğine inanmak değil miydi? ) ...ne olacağını bilerek, engellere aldırmadan / sevmek! belki de nefes alış-verişlerde üşümek... yanılmadan sevmek ya da bilemiyorum... ( yaşamsal hilelerde emanet ederek düşlerini; koşmak! sevgiliye dair ne varsa kabullenmek ya da hiç sevmemek!..) ...ve bir anda unutulan yaşamsal kırıntılara; çocuksu hayallerini katarak, en çok kırılarak / parçalanarak kirpiklerinden sevgiliye yakarış: "sadece seviyorum" ( hayata karışıp seni sevmek; sana, seni yazabilmek ve çelişkiler de kuşanıp her türlü ihtimaller dışındaki felaketleri; sadece sana "seni seviyorum" diyebilmek...) -benim için seni sevmek ödüldü; sence bunu haketmedim mi?