Maziler Ve

içimdeki haykırışa... Sokakların türküsünde yalın bir adres gibi Dolaşıp duruyorum; sonra yine bilindik işte! Kaybedilenler bile unutuluyor ve sonra yeni biri Daha, daha ekleniyor... türküler sessizleşiyor. Eski bir ağacın dalından kopan çıra gibi Yandıkça yanıyorum; sonu yine bilindik işte! Geçmişime bakıyorum, gülüyorum; maziler ve Hatırlamadığım bir sürü anlarda çoğalıyorum... ...hırsızlar dolaşıyor etrafımda her biri koynunda kılıç ile yaşıyor ya keserse ama kesmez değil mi? Zaten onlar da biliyor; aslında hiçbir şeyin kesmeyeceğini Tamam!.. belki kılıç paslı kesmiyor da Ya vicdan nerede? Hiç paslanır mı o!.. ...banka oturuyorum yanımda ihtiyar bir beden, diyor ki: "genç olsam da borcum olsa be evlat!.." ah be dedem... ben de: "yaşlansam da borçlarımı anca öderim..." nasıl bir çelişkidir bu, inan anlamıyorum... ...zaman neyi götürüyor bizden düşlerimizi mi? gençliğimizi mi? ya neyi veriyor umutsuzluğuyla beraber anlamıyorum... ben artık bu hayat oyununu oynamıyorum!.. ...maziler inanın hepsi hapisteler...