Kendimden Başka

Üşümüş bir kar tanesi oluyordum yavaş yavaş Soğuğum kendimi vuruyordu Seni görmek istiyordum karşımda Ama esiyordun Savuruyordun beni Oysa rüyalarımın dışına çıkmamıştım ben hiç Korkuyordum kaybolmaktan Kendimi anlatmak istiyordum Kendimden başka dinleyebildiğim yoktu Ayazda kristalleşiyordu tenim Donmuş bir kar tanesi oluyordum yavaş yavaş Düşüncelerine zincir takmıştın bende kaymamak için Bende savrulmak yerine savuruyordun beni Üzerime dökülen tuz olmak istiyordun belli Oysa rüyalarımın dışında erimedim ben hiç Korkuyordum buharlaşmaktan Düşlerimi yaşatmak istiyordum Kendimden başka doktorum yoktu Terkedilmiş bir kar tanesi oluyordum yavaş yavaş Çok sevdiğim yalnızlığa ilk isyanım başlıyordu İlk kez kendimi dinlemek istemiyordum Rüzgarın sesine aşık olduğumu anlıyordum Anladım Ama esmiyordun Seni dinlemek istiyordum Kendimden başka dinleyebildiğim yoktu Hatalarımın geri dönüşü yoktu Tamir edebiliyordum ancak Çocuk ruhlu bir kar tanesi oluyordum yavaş yavaş Tekrar büyüyordum Beni bir kardan adama eklemeni istiyordum Oysa rüyalarımın dışında kardan adam olmadım hiç Ve hiç bakmadım kömür gözlerle Beni ruhunla işlemeni istiyordum Kendimden başka mimarım yoktu.