Yanımda Bilsem
E Ender Kara
0
Altın Yaprak
Bir güneşin batışı olur yavaş yavaş,
Kızıllıklarının ardından son ışıklarını saçar.
Bir karanlık sarar etrafı ansızın.
Ve yıldızlar toplanmıştır gökyüzünde,
Hepsi ne kadar da güzeller.
Birbirine kavuşamamanın verdiği mi bu,
Yoksa ayrılıkların hüznü mü?
Acılarını etrafa karanlıkta saçarlarken,
Birdenbire ay yükselir olmuş.
Neden her şey bu kadar uzak birbirine,
Neden sen de uzaksın bana sevdiğim?
Aynı günahı mı işledik seninle yıldızlar gibi;
Ay da şahit mi oldu bize son anlarımızdaki gibi.
Seni hâlâ özlüyor olmasam,
Düşer miydi kalbimden o mısralar?
Avutabildim mi kendimi başkalarıyla;
Sen yoksun diye kim doldurur ki yerini?
Şimdilerde yanımda olsan,
Bir başka baksam gözlerine.
Yansam defalarca ayrıldığımıza,
Güneş kıskansa beni seninleyken.
Ellerine yeniden dokunsam,
Yeniden koklasam tenini.
Ve artık bir yemin etsem,
Yemin etsem sadece sen diye.
Bir daha düşmesem sersem merdivenlerinden hayatın,
Yanımda hep sen olsan.
Ve bir mutluluk kaplasa şimdilerde beni,
Sevincim sen olsan.
Varlığınla, sesinle, kokunla,
Her şeyim sen olsan.
Ve sensizliği tarihe gömsem,
Gömsem de geri gelmese,
Karanlıklarda yalnız kalmasam artık,
Sormasa artık yıldızlar seni bana.
Hep yanımda bilsem seni.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş