Sonsuzluğa Doğru

Bir gün gelir ayrılık olur Geriye iki kırık kalp İki damla gözyaşı kalır Düşünürsün geçmişi Düşünürsün nerede hata yaptım diye Her zaman ki gibi geç kalmış olursun Haykırırsın bağırır çağırırsın Ağlarsın içini döküp rahatlamak için Ama unutamazsın ararsın sevdiğini Zamana küfür eder yıllara yalvarırsın Geçmişe dönmek için Her zaman ki gibi geç kalmış olursun Oturup teyibin başına Hüzünlü şarkılar dinleyip Yaşadığın bütün o güzel anları hatırlarsın Ve yeniden yaşamak istersin Hiç kimseye belli etmeden sessizce ağlarsın Her zaman ki gibi geç kalmış olursun Geceleri ışıksız odalarda oturup Kara kara uzun uzun düşünür Bir çıkış yolu ararsın Ve bir gün gelir ki ölmek istersin Günlerce hiç konuşmazsın Ve kendini sonsuzluğun koynuna bırakırsın Her zaman ki gibi geç kalmış olsanda Çaresiz bir başına