Hayat Kadınları

Tertemiz gelirler dünyaya Hemen başlarlar ağlamaya Çiçek gibi açarlar doğaya Nur saçarlar güneşe semaya Çocukken melektir,hayat kadınları Şan şöhret için çıkarlar yollara Bilmez görmez saparlar sokaklara Yol, yön bilmezler giderler uzaklara Vefasız ellerde düşerler tuzaklara Vicdansıza yem olur hayat kadınları Neydim ne olacağım derken Çaresiz namus gider elden Hayat zehir olur yaşarken Mezarını kazdırır ölmeden Eceli bekler hayat kadınları Herkes evlerinde mutlu iken Çayını ağır ağır yudumlarken Kafelerde barlarda eğlenirken Onlar baharı bekler kışı yaşarken Mutluluğu özler hayat kadınları Bir yuva için ne hayeller kurar Ümitlerini her gün sıraya koyar Kuş tüyü yataklarda hergün ağlar Ateşten çıkaracak cımbızını arar Nasibini bekler hayat kadınları