Utandım Bugün

Bir avuç mutluluğu şan şöhretle doldurdun Geçici saadetini nefsinle doyurdun İhtişamlı sefanı kuş sütüyle yoğurdun Sana olan vefa duygumdan utandım bugün Varlıklı ağalar da bir zamanlar hamaldı Kimisi bu yolda yürüdü kimisi kaldı Senin kadar hiç bir kimse tamahkar olmadı Sana olan dostluk bağımdan utandım bugün Zorlu hayat güreşinde kör şeytanı tuş ettin Her arzuya kapıldı ihtiraslı yüreğin Öfken hızınla yarıştı neydi hedeflerin Sana olan sevgi saygımdan utandım bugün Sokaklardan parklara meskenimizdi her yer Yerden göğe kadar sıralanmıştı çileler Hiç çözülmez, bağlıydı neden ayrıldı eller Sana olan minnet borcumdan utandım bugün