Ayna

Aynadaki ruhun canı acımasın ki sır hayata dönüşüyor tendeki gövde ve senin kadar bir sevgili gelmedi ki yeryüzüne ama aşk bunu nerden bilsin. Ben insansam ve bir daha inansam ve şarkılarım hep yarım kalsa. Uzun uzun çalsa şu gitar ve benim nar yüzlü sevgilimin üzüm gibi bakan üzgün gözleri ışıldasa ve şair kalbimize fısıldasa: “Sevmek ne uzun bir kelime” ve “Keşke yalnız bunun için sevseydim seni”. Köhne bir kır kahvesinde yüzün mavi bir gurbetse ve hayat ve ben bu yüzden düşmüşsek klişe bir inceliğe, benim gönlüm ayna kadar derin kırılabilir sana, ama ne çıkar ki bundan! Işığın kenarına bırak beni Ben senden gidemeyenim!