Derin Yara

Sevgili şair kardeşim Koray Feyiz için Yağmurlardan gelmiştir bir elinde çiçek, öbür elinde çilekli pasta Yaz denizi üzerinde gülümseyen bir martıdır, kokusuyla dolaşır aşkın Bir sinema gibidir yüzündeki incelik, Fatih Akın filmleri gibi renkli Serseri bir hüzünle ve efendi bir flüt sesiyle sokaklara karışır. Kardeşliğin umuda koşan bulutlarıyla yıkanmıştır, nemlidir içi Kalbine ay batmış, şiirleri taşın göğsünde mor çiçekler açmıştır Kendini oyup, oradan kesik geceler ve kırık düşler çıkarmıştır Dem olmuş bir şairdir, sıcacık kuşlu anılar biriktirmesi bundan. Bir şarkının iskeletini bulmuşlar sahilde, yarası pas tutmuş diyorlar Çocukluğun o cumbalı evinde bir maske can mı çekişiyor ne Çürümüş yapraklar akıyor ağaçlardan, suçsuz bir kalbi parçalamışlar Lodos yüzlü bir kadının gül sancısı tutmuş, taşa dönüşmüş şebboy. Anneler derin bir yara taşırlar içlerinde, onlar uykusuz aynalardır Sessiz rüya kapısıdırlar, kalbinden öperseniz ruhunuzdaki sis dağılır Uzun bir üşümek kalır, çünkü masum bir avludur şairin kül ağzı Anneler üzgün şairdirler, oğulları, kızları bozguna uğramış bir şiir. Eskimeyen bir rüzgardan gelmiştir bir elinde evlat kokusu, öbürü küs Rakının denize ilk defa bakışı gibi göğe bir karışması var ki İşte bunu anlatarnam, bunu bahçeye düşen gölge de anlayamaz Yaz dut yemiş bülbüle döner, güneş yorulmuştur sarışın olmaktan. Şiir bir gurbettir, incinmiş kelimeler sokağından geçti keder Gövde yanmaya yemin etmiş, çok yaşasın masallarımızdaki mavi Bir daha hayat seferine çıkar mıyız, el yazısı alın yazısı mıdır, sus Açık bir ışık gibidir gönlü, aşk gökyüzünde bir yıldız yalnızlığıdır. Güz bir otel odası değil de nedir, hayatı kucaklayan bir ney sesiyim Siyah kahırdı yaşadıklarımız, cesur bir güvercin ayaklandı bundan Gözlerimiz mahcup bakardı, un ufak olmuş devrim çocuklarıydık Aşk kadar kısacık ömrümüz vardı, korkmazdık uçurumlarda yaşamaktan.