Gar Ve Tren

Hangi garda bu kadar güzel bir şair vardır Gardını almışsa kötülük, bizden uzak dursun Evine geç dönen şiirler yazmaktan sıkılmadım Ama yoruldum, beni efkârdan yağmur yapacaklar Hangi aşkın içinde bu kadar güzel bir dem vardır Tren kalkınca hatırlanıyor o sıcacık, üzgün anılar Herkesin derdinden bir şiir çıkmıyor eyvah Ama susuyorum beni şiirden şarkı yapacaklar Valizin içinde saklanan solgun fotoğraflar vardır Cumbalı evlerden kalan, rüyalardan arta kalan Sahici kimse kalmış mıdır, garda bir başına yürüyen Ama uykusuzum beni bir annenin kalbine bırakacaklar Hangi düşlerin içinde bu kadar çok hayat vardır Gar lokantasında Haydar vardır, bir kadeh rakıdır Eskişehir ile Ankara arasındaki aşk bir başkadır Ama korkuyorum beni bir tren sanacaklar Tren kalkıyor, raydan çıkmış bir vagon nereye Giderse oradadır şair, şairden başka uçan turna yoktur Sahici bir kimse kalmış mıdır garda bir başına ağlayan Bir gün beni şiirden resim yapıp duvara çakacaklar