Yağmur Herkese Yağmaz

Eski anne, eski çocuk, eski kumrallığımızdı kendimize sarılırdık Sokaklara sarkardık, küçücük şeylerle dalgındık, birden uzardı kırılganlığımız... Yırtılmazdı hayallerimiz Kalbimiz yosun tutmazdı Her şeyi hesapsız ve çılgın yaşayan sezgi çocuklarıydık... Senden başka gemi görmedim bizi bırakıp giden Senden başka güvercin görmedim, içimizde patlayan Eskimeyen zarif bir yalnızlığa geri dönüyorsam Maskesiz bir rüyayım artık, ayırmayın beni kendimden Geçemezsin kalbimin kederinden, Aşk, beni kandıramazsın Geçemezsin yağmurun derdinden...