Vuslat
E Enver Çetin
0
Altın Yaprak
İnsan, bir avuç topraktan
bir avuç toprağa muhtaç;
Asırlar yaşasa yine de
bir saniyelik ömre aç..
Son nefeste debreşirken
pür-telaş her âzanın,
Canı istemediği andır
canla kardeş bir damla kanın!
Vahye tâbi değil
- Ölümden uzaklara kaçın...
Tasvire büyük gelir
köprüsü, bir tel saçın!
İnsanoğlu vuslat için
ölüme muhtaç.
Tarifsiz bir hevesledir ki
bir anlık ömre aç!..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş