غزل شمارهٔ ۱۷۴
ع عراقی
0
Altın Yaprak
بر من نظری کن که منت عاشق زارم
دلدار و دلارام به غیر از تو ندارم
تا خار غم عشق تو در پای دلم شد
بی روی تو گلهای چمن خار شمارم
نی طاقت آن تا ز غمت صبر توان کرد
نی فرصت آن تا نفسی با تو برآرم
تا شام درآید ز غمت زار بگریم
باشد که به گوش تو رسد ناله زارم
کم کن تو جفا بر دل مسکین عراقی
ورنه به خدا دست به فریاد برآرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş