رباعی شمارهٔ ۹۲
ع عراقی
0
Altın Yaprak
خاک سر کوی آن بت مشکین خال
می بوسیدم شبی به امید وصال
پنهان ز رقیب آمد و در گوشم گفت
می خور غم ما و خاک بر لب میمال
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş