Günahlar Benim

Bir aşk ağrısı sol yanımın felci Sağımda hazır kıta azrail tokatı Yarin uzak nefesi ise tuzdan bir yelpaze Dikilmeye hazır bir kefen gibi malubum tabutlara Gözlerim kapalı sözlerim asi bi çocuk gibi küsü verdi İstanbula Elimde kafiye öksüren kalemimle avuturmuyum gönlümün bebeğini Söyle şimdi hangi biberon susturacak ağlayan bu veledi Onca kalem geldi geçti satırlardan mutluluğu anlatmadı hiçbiri Küflü kalbim zeybek ustası sigaram yandığında Pür neşe oluyor tüm sevdiklerim gözlerim yaşlandığında Bir kadeh daha diyemicem usta kaldıramazlar beni bu saatte buzkesen morga Seni yazmak bu kağıda en sevdiğim şey Şekerim düşmez elimden sanki yedi sekiz yaşlarındayım Başlarım geldiğimiz seviştiğimiz yerLerden tüh.. Yine bahsedeceğiz ölüp ölüp dirilmekten Yazmaktan alamıyorum kendimi birden zapdetti bir kelam ordusu kalemime Ne kötülük ettim ben bir aşk refizesiyim sevdiklerimin qözünde Kaderimde namert benim hiç bir zaman durmadı sözünde Yeter göz bebeğimden dökülen kanlar her gece bir ünite Yalancının mumunu geçti eriyip giden düşlerim yar senin sayende Gölgene bak şaircan orda Güneşler senin olsun günahlar benim koynumda