Ayrılığın Anatomisi

/Sesinin tınısında,gözlerinin buğusunda Sarılmıştı yürek aşka.../ Şimdi Vedasız Elvedasız Bir ayrılığın hüznüne bulandı gözler Ve dudaklarda mühürlendi günahlar... Gönül kırığı ahlar Kalem kesiği izler bıraktı satırlara Saklandıkça sûkutun ellerine Söz dile geldi Hiç susmadığı kadar... Genzimi yaktı Sensizliğin iç çekişleri Yokluğunun alazında Gamzelerimde üşüdü aşk... Soluğuma mıhlandı sanki adın Başımda dinmeyen hasretinin ağrısı Ve yüzümde boyverdi hüzün... Nefesimde bestelendi sonbahar Güftesi çalınmış Hazan düştü koynuma Yürek cemresiz... Kirpiğimin ucunda uyandı gece Anıların ertesinde üşüdü Sensiz vakitler Ve bir dudak payı bıraktı sabaha Umutsuzluk taştı zamanın bakracından Bileklerinden kesildi gün... Ne kadar kilit vursam da dilime Parmak uçlarımdan asıldı Sana ördüğüm Uzun saçlı şiirler Mavi tadında Arsızca... ıssız şehirlerimin kıyılarında vuruldu kelimeler Şakaklarından -Di li geçmiş umutlarımın mısralarında Ağladı bir çocuk Adı ben... ...V e sen! Şimdi geldim desen Neye yarar sevgili... Sevme tarihinden sonra gelmeler Duysam da aşkın ayak seslerini Ölü serçeler takılmış ökçelerine Gözyaşıyla boğulan... Bırak beni Hadi git şimdi Ben sararım Sensizliğin de rengini Eflatun hayallerin koynunda... Ah! Mavi düşlerim Sür matemin karasını Tut olmayacak duanın yasını Ağlasın gülüşlerim... Unutma! Aşkımın en cesur bakışından meşk ederim gözlerimi Ben seni yokluğunda da severim sevgili...