Yaş Otuz Biz Yokuz

Yarım kaldık… Sözler durdu, zaman karşımızda Anıları bir bir İstanbul'a bıraktık… Şimdi martılar yaşıyor, gemiler ve belkide vapurlar Yarım bırakıldık… Gözler durdu, hayat karşımızda O zamanlar ki geçti gitti riyalarla. Biz hazzı tükenmez gece sandık zamanı, Terkedildik… Yollar durdu, İstanbul karşımızda Biz herşeyi denize gömdük Beşiktaş'ı Ortaköy'ü, Üsküdar'ı aydınlatan ışıkları Biz söndürdük… Şimdi acı bir ses yükselir derunumdan Kimseler duymaz İstanbul sağır Sessiz ve kimsesiz… Yürüyorum yollarında ağır ağır. Burası Istanbul Yaş Otuz Biz yokuz… Şimdi git! Hür maviliğin bittiği son hadde kadar Bu Istanbul beni sensizde yaşar