Gel Hoşçakal

Sen yoksun… Yokluğunda yok artık Günbatımındaki sahipsiz telaşlarım Militan hüzünler ve umarsız anlarım Ben birtek seni bilir seni anlarım Yüreğim seni özleyişlerimle alımlı Anlamazsın… Ellerinin sonbahar üşümüşlüğünü özledim. Her bir köşede yarım kalmış hatıralar… Anılar sessiz, martılar küsmüş deniz yok artık Yalan sözlerden yüzüme yapışan sahipsiz ayrılık O gözyaşlarımı pencerene yağmur etsem de, Bana sadece özlemek kalmis ardindan… Bak resimler bile aynı kalmıyor duvarlarda Gözlerinin gözlerime süründüğü anlara dileniyorum. Hiçbir cümle senle başlamamıştı oysa! Söylediğin şarkılar vardı mavi günlerde Yerlere düşen ayak izlerimiz O zamanları bir daha bulamaz hayatımız. Terennüm oldun dudaklarımda Ömrünü yitimiş bir gölgeyiz… Şimdi sen uzak iklimlerde Yaşlanmış hayallerinle uyuyansın. Sen tamamlayamadığım cümlelerin sonu Yarım kalmış bir yaşanmışlıksın… Böyle kalacak anılar Gizlemeye saklamaya ömrümüz yetmeyecek. Gözüm tutmasa da sensizliği Gel Hoşçakal… Her ömür kendini yaşarmış Belki her şey doğruydu ama Biz birbirimize yanlıştık…